Verslag Take That in Oberhausen!!!
Het verslag verder komt nog want deze heb ik nog niet kunnen typen, nog geen tijd voor gehad, maar zal alvast wel de foto’s en wat kleine filmpjes erop zetten, als ik het kabeltje heb voor mijn videocamera kan ik ook dat wat ik daarmee gefilmd heb online zetten…Hopefully!!! In ieder geval geniet van de foto’s en filmpjes!
Verslag Take That live in Rotterdam!!!
Donderdag 1 november 2007…
Eindelijk na 17 maart 1995 was het weer zover, Take That was weer met een concert in de Rotterdamse Ahoy!!! Ook al hadden Sandra en Manz er al 3 concerten op zitten, de thuisbasis keken we het meest naar uit. De bedoeling zou zijn dat Sandra om 11 uur s’morgens bij Manz zou zijn en dat we dan de mamma van Manz zouden oppikken om meteen daarna naar de Ahoy te rijden, maar helaas door een ongeluk van Sandra liep het allemaal even anders. Sandra heeft met haar auto een ongeluk gehad op de A1, gelukkig zelfs heeft ze (behalve een goede schrik in de benen) er niks aan over gehouden maar haar auto is waarschijnlijk naar de autohemel…Manz en haar mammie gingen met de trein naar Rotterdam en Sandra werd door haar verzekering met de taxi naar Rotterdam gebracht, al met al hadden we maar een half uurtje “vertraging”. Yvette en Rebecca waren al bij de Ahoy en zaten al in een vak. De wachtrijen waren verdeeld in vakken en wij zaten met zijn allen in het derde vak. De rest van de middag verliep gezellig, af en toe ging er iemand van ons groepje er uit om wat te drinken of eten te halen, naar het toilet te gaan of gewoon ff te lopen voor de beentjes. Anderhalf uur voordat de deuren zouden opengaan begonnen de zenuwen bij ons en werd ook Manz haar mammie vervelend. De grapjes begonnen en later kwamen daar ook de typetjes!!!
De mammie van Manz ging iedereen bekeuren die maar wat op de grond gooide want ze was van de milieu politie, een taak die ze heel serieus nam! Op een gegeven moment kreeg een iemand het in het eerste vak het in zijn/haar bol om te gaan staan waardoor iedereen in het eerste vak reageerde en zo dus ook het tweede en automatisch bij ons in het derde vak ook. Iedereen ging staan en begon een beetje te duwen, ja hoor het was weer zover! Gelukkig duurde het maar een half uurtje totaal en gingen de deuren open. Controle van het kaartje en dan een vluchtige blik in de tas en we waren allemaal binnen, Yvette keek of iedereen er was, check, rennen maar zelfs de mamma van Manz wist niet hoe snel ze door de arena van de Ahoy moest rennen. Ze had van te voren van Manz en Sandra de instructie gekregen wat er ook gebeurd aan de linkerkant gaan staan want dat was de Gary kant, en zo gezegd zo gedaan, een paar seconden later stond de mamma van Manz als eerste tweede rij van het hek!!! Yvette en Manz lagen helemaal in een deuk hoe fanatiek ze daar bleef staan! Het voorprogramma was niet bar slecht maar stelde niet veel voor. Uiteindelijk begon de show!!! De mamma van Manz begon ook mee te zingen en te klappen en het feest was compleet!!!
Howard liet zichzelf ook nog even zien, die kwam op het podium met een operatiejasje aan en een infuuspaal op wieltjes. Hij sprak het publiek enigszins emotioneel toe dat het hem speet hij er niet bij kon zijn en dat hij het altijd erg speciaal vond om te spelen in Nederland. Bij het verlaten van het podium viel zijn operatiejasje open en liep hij daar in zijn blote billen!!! Heel de Ahoy natuurlijk flink uit zijn dak!!!
De rest van de show was gewoon weer briljant! Iedereen van ons genoot extra want dit was de thuisbasis. Heel de Ahoy ging ook constant uit zijn dak en de jongens wisten niet wat hun overkwam. Sandra en Manz hadden nu 3 shows meegemaakt en wisten dat ze nog nooit gezegd hadden dat dit publiek zo geweldig en luid was, iets wat ze meerdere malen gezegd hadden, en het klopt ook, er hing gewoon een heerlijke sfeer in de Ahoy, iets wat er niet was in Belfast, Zurich of Keulen…Daar zijn op de een of andere manier de fans minder uitbundig. De jongens genoten, dat kon je aan die koppies zien!!!
Gary zijn koortslip ging beter en toen Jason “Wooden Boat” wilde gaan zingen, kreeg hij allemaal sokken vanuit het publiek naar hem toe gegooid waar hij erg leuk op reageerde van “Oh someone have seen the show before!” Verhaal: In de beginjaren van Take That heeft Jason nooit een solonummer gehad, Mark had “Babe” en later “The day after tomorrow”, Howard had “If this is love” en later “Never Forget, Robbie had “Could it be magic?” en “Everything Changes” en Gary de rest van de songs. Nu eindelijk had hij zijn solonummer waar hij dus elke avond goed zenuwachtig voor is om het te zingen voor zo’n groot publiek. Om te aarden trekt hij altijd zijn sokken uit en zingt het dan blootsvoets en met zijn ogen dicht. Nu leek het iemand leuk van het Nederlandse Take That forum om hem dan sokken toe te gooien. Zo als eerder gezegd reageerde hij er erg spontaan op en zong “Wooden Boat” perfect!
,center>
Veel te snel was de show al weer voorbij en gingen de grote lichten al weer aan. Sandra zou bij een vriendinnetje van het forum blijven slapen en Manz en de mamma van Manz reden mee terug met Yvette en Rebecca die bij Yvette bleef slapen. Nog even wat drinken gekocht en toen richting auto, waar we in de file naar de afrit nog een heel gesprek in de auto hebben gehad met een vader die zijn vrouw en dochtertje had opgehaald.
Hier moest de Mammie van Manz ontzettend om lachen…Hij heeft nu ook reizen!!!
De rest van de rit ouderwets gelachen en een anderhalf uurtje later lag iedereen nagenietend in haar eigenste bedje!
Verslag
Zurich
en
Keulen…
Dit was alweer ons 2de en 3de concert…Zurich hadden we als eerste geboekt en waren er al helemaal op voorbereid 2 weken lang niks te bekijken op het forum over spoilers en alles maar niks was minder waar, we hadden het openingsconcert al meegemaakt in Belfast dus Zurich werd ons tweede concert…Een paar dagen ervoor kregen we te horen dat Howard in het ziekenhuis lag in Wenen met een klaplong en dat hij er niet bij zou zijn, maar dat de mannen wel op traden. Even waren we zenuwachtig dat het helemaal niet door zou gaan in Zurich maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen…Ik heb een verslag gemaakt, lees verder:
Verslag van het openingsconcert in Belfast…
Ik ben het verslag kwijt geraakt op mijn flaptop, kent het nergens meer vinden en heb alle mappen afgezocht…Dus dat moet ik overnieuw tiepelen dus die houden jullie nog tegoed van mij, maar hieronder staan alvast wat fotootjes en filmpjes:
Eindelijk…Hier is ie dan!!!
Na een hele avond steeds maar over and over and over again op youtube.com kijken voor de nieuwe Take That video, is ie hier dan eindelijk…Ik vindt hem enig!!! Ik vindt hem dolletjes!!! Ik vindt hem geweldig!!! Ik ga hem over and over and over again kijken…Enjoy!!!
,/center>
Take That wordt het "gezicht" van een nieuw reclame campagne…
Kortom, je kon Manz en San opvegen…Wie verzint het nou? Wij gelijk van alles er aan gekoppeld, een Gary blouse (met een missend knoopje…), Howard sokken (1 dag door hem gedragen…extraatje), en top of all…een Mark Spencer!!! Snappie? Een Mark spencer bij Marks and Spencer!!! Maar goed, voordat we doordraven…hier het artikel…Marks and Spencer
Weer aftellen geblazen…
Time flies…Absoluut, maar nu mag het voor mij toch nog wat harder voorbij vliegen!!! Uiteraard de dagen zelf natuurlijk niet…;)
Rule the World…
Zucht zeg ik…Ik heb net de foto’s allemaal uitvoerig zitten bekoekeloeren van de nieuwste clip van de mannen en alles wat ik gewoon kan zeggen is: zucht…Volgens mij wordt het een simpele maar oh zo mooie clip…Hier de link voor de foto’s: Klikkerdeklak voor Take That
Nog eens aftellen…
Alle vluchten zijn nu geregeld, we moeten nog een paar hostels vastleggen en de trein van Dublin naar Belfast en dan is alles maar dan ook alles geregeld…De kaarten voor Belfast zijn ook binnen, dus nu alleen nog wachten op de kaarten van Manchester en dan is Manz (en ik denk Sandra ook) helemaal gerust…En dan nog maar te bedenken dat het bijna nog maar een maandje is voor de Tour begint en wij er gewoon bij zijn…Can’t wait!!!
Het moet niet gekker worden…
Zitten Sandra en ik vanavond druk te snuffelen naar vluchten van en naar en treintickets blablabla…Zit ik vanmiddag ondertussen ook met een ander vriendinnetje af te spreken om een weekendje naar Disneyland Resort Parijs te gaan en ging het voorzichtig voorstellen aan Sandra…Die reageerde meteen enthousiast en mafkezen als wij zijn hebben we nu het volgende schema…Het duizeld mij al als ik er naar kijk:
Gelukkig zit er tussen Belfast en Zurich 2 weken zodat we de batterijtjes weer wat kunnen opladen…En thank god voor Starbucks die overal goed vertegenwoordigd is in alle steden die we dan tegenkomen…Zelfs bij Disneyland zit er eentje! Wat een wereldtour gaan wij maken!
